OKUNNR · Raddir hinna fornu

VARGR

ᚢ ᚲ ᚢ ᚾ ᚾ ᚱ

Fyrsta sǫgnin. Vargrinn er eigi var borinn.

VARGR · Sagan

Barnit

Frá manni til vargs

Barn vex upp í stormi. Ofríki ok einsemd skapa heim þess. Vǫlvan minnir á þat er aðrir vilja gleyma.

Fyrsta sǫgnin · Blað I
Mótstaðan

Óbeygðr

Vargrinn er ekki skrímsl ór fornri sǫgu. Hann er mynd manns er rís upp aptr, hvat sem á gengr.

Vituð ér enn, eða hvat?

Fyrsta sǫgnin · Blað II

VARGR kemr út 30. nóvember 2026. Geym ljóðit nú, ok þat bíðr þín á útgáfudegi.

Ljóðin · Þrjár tungur

Norrœnt · frumtexti

Vǫlva em ek, víðsýn.
Segi ek yðr sǫgu þess er þér gǫrðuð at dýri.

Barn var hann í byljum,
barinn af stjúpu.
Faðir hann flýði,
fátt var ástar.

Vargr er hann, af virðum gǫrr,
rís hann þó ór rǫkkri.
Barðisk hann í bǫlvi,
beygðisk aldri.
Ástar hann leitaði,
en ást var sem eitr.
Vituð ér enn, eða hvat?

Í búri sat hann bundinn,
verðir urðu vargar.
Hljóp hann með hvirfilvindi,
hverr vegr var honum heimr.

Úlf ólu þeir, upp rís hann!
Úlf ólu þeir, upp rís hann!

Mey fann hann mæta,
mein var hennar ást.
Frændr frá honum snéru,
fór hann einn um foldu.

Vargr er hann, af virðum gǫrr,
rís hann þó ór rǫkkri.
Barðisk hann í bǫlvi,
beygðisk aldri.
Ástar hann leitaði,
en ást var sem eitr.
Vituð ér enn, eða hvat?

Nú er hann maðr ok mildr,
en menn sjá hann veikan.
Dýr býr í honum,
dynr sem þruma.
Bið ek at bǫnd haldi,
brestr ella heimr.

Vargr er hann, af virðum gǫrr,
rís hann þó ór rǫkkri.
Barðisk hann í bǫlvi,
beygðisk aldri.
Ástar hann leitaði,
en ást var sem eitr.
Vituð ér enn, eða hvat?

Úlf ólu þeir, upp rís hann!
Úlf ólu þeir, upp rís hann!

Smíðaðr í eldi,
sverð er hann hvast.
Aldri mun hann lúta.

Sǫgð er saga. Sefr nú vargr, vekið hann eigi.
Vituð ér enn, eða hvat?